yaşar kemal

AI Özet: yazar, yaşar kemal'i edebiyatın homeros'u olarak görüyor ve ona olan hayranlığını dile getiriyor. şu sıralar (bkz: bugünlerde bahar indi) kitabını okuduğunu, zülfü livaneli'nin bestelediği merhaba şiirini zaten bildiğini ama diğer şiirleriyle yeni tanıştığını belirtiyor. kitapta özellikle yaşar kemal'in gençlik yıllarına, 1941-1942 civarı yaptığı batöz ırgatlığına ve o dönem tuttuğu günlüklere takılmış durumda. yazar, bu kısımları okurken hem keyif aldığını hem de hüzünlendiğini söylüyor. yaşar kemal'in 15 yaşlarındaki hallerini anlattığı kısımlar bayağı çarpıcı; çocuk resmen açlıkla imtihan ediliyormuş. yazar, yaşar kemal'in açlığı bile ileride yazacağı hikayeler için bir malzeme olarak gördüğünü, kaburgalarını sayacak kadar zayıfladığını ama bunu bir oyun haline getirdiğini aktarıyor. ayrıca annesiyle olan o gelgitli ilişkisi de dikkat çekiyor. annesi bir yandan ona kızıp "gün kuşluğa kadar yatar mısın" diye söylenirken, bir yandan da oğlunun zekasıyla övünüp kaymakama gidip onu anlatmak istiyor. yazar, annesinin bu sert ama şefkatli tavırlarını, özellikle sonunda saçlarını okşadığı anları şiirsel buluyor. genel olarak yazar, kitap hediyesinin kıymetini bildiğini ve çukurova'nın bu tozlu, gerçekçi atmosferinin kendisini çok etkilediğini vurguluyor.