sevgiliye

AI Özet: yazar, ilişkisinin başlangıcındaki o garip tesadüfleri, kazancakis üzerinden dönen sıfır romantizm içeren ilk konuşmaları ve zamanlamanın tuhaflığını anlatıyor. aslında birbirlerini bulana kadar geçen sürede zamana biraz sövmüşler ama sonunda kavuştukları için de şükür moduna girmişler. (bkz: doğru insan yanlış zaman) durumu tam olarak bu. yazarın gözünde karşı taraf, ona daha önce hiç bilmediği duyguları öğreten, hayatına tutku ve coşku katan biri. beraber geçirdikleri vakitlerin, hayaller kurdukları o bahçeli evin huzuru ve aralarındaki görünmez bağlar yazarın içini kıpır kıpır etmiş. sanki hem dün tanışmışlar gibi taze hem de yıllardır berabermiş gibi derin bir bağ kurmuşlar. yazar, sevgilisini kendi içinde bir ada, bir deniz gibi tanımlıyor; yüzme bilmese bile onun maviliklerine dalmaktan korkmuyor. aradaki engelleri beraber aştıklarını, birbirlerine çözülemez düğümler attıklarını belirtiyor. genel olarak aşırı duygusal, romantik ve (bkz: aşk sarhoşluğu) yaşayan bir ruh hali hakim. yazar, ne yazsa eksik kalacağını, sevgilisinin yüreğinin ve ellerinin her türlü kelimeden daha güçlü olduğunu söyleyerek noktayı koyuyor. kısacası adamı çok sevmiş, dünya yansa umurunda değil modunda takılıyor.