mine g. kırıkkanat

AI Özet: yazar, mine g. kırıkkanat'ın kemal kılıçdaroğlu için kullandığı o malum ifadeye ve sonrasındaki özür metnine sağlam bir girişmiş. yazar diyor ki, hem alevilik üzerine kitaplar yazıp makaleler kaleme alan birinin, kullandığı kelimenin ne anlama geldiğini bilmiyor olması tam bir fiyasko. (bkz: vizyonsuzluk) ayrıca türkiye'nin bir ad hominem çöplüğüne döndüğünü, insanların meseleleri tartışmak yerine sürekli kimlikler üzerinden saldırdığını belirtiyor. siyasetçiden akademisyene kadar herkesin bu kısır döngüye girdiğini, mine ablamızın da bu "yarı aydın" sınıfının zirvesinde yer aldığını savunuyor. yazarın asıl takıldığı nokta ise özür metnindeki o üstten bakan tavır. "en yakın akrabalarım alevidir" diyerek yaptığı savunmayı, sanki aleviler kendisi tarafından onaylanmayı bekliyormuş gibi bir kibirle sunduğunu söylüyor. ayrıca bu akrabalık mevzusunun mantığını sorguluyor; aleviliğin bir dernek üyeliği olmadığını, insanların bir gecede karar verip geçemeyeceğini, bu tarz ifadelerin samimiyetsiz olduğunu vurguluyor. kılıçdaroğlu gibi eleştirilecek çok yönü olan bir siyasetçiye karşı bile kimlik üzerinden nefret söylemine başvurulmasını çok absürt buluyor. özetle yazar, 2026 yılına gelinmişken hala farklı kimlikleri "makul bulmakla" övünen, nazi subayı kıvamındaki yarı aydınların vaazlarını dinlemekten bıkmış durumda. (bkz: nefret söylemi)