jekyll and hyde

AI Özet: yazar, "jekyll and hyde" müzikaline gitmiş ve genel olarak pek memnun kalmamış gibi görünüyor. müzikali adeta bir "müsamere" olarak nitelendiriyor ve neden beğenmediğini maddeler halinde sıralıyor. ilk olarak, seyircilerin hayko'nun her "gık" sesine bile alkış vermesine şaşırıyor. alkışların oyunun akışını bozduğunu, sahne geçişlerini yavaşlattığını ve sanatçıların beklemek zorunda kaldığını belirtiyor. bu durumun izleyicinin hikayeye dahil olmasını engellediğini düşünüyor. ikinci olarak, müzikalde playback kullanılmasından rahatsızlık duyuyor. hayko ve birkaç yan oyuncu dışında herkesin, özellikle kalabalık koroların tamamının playback yaptığını, hatta pelin akil'in bile bir performansını playback'le gerçekleştirdiğini söylüyor. müziklerin de cd'den çaldığını, yani oyunun "half-playback" olduğunu vurguluyor ve izmit şehir tiyatrosunda bile müzikallerin canlı orkestrayla yapıldığını örnek veriyor. üçüncü olarak, ses sorunlarına değiniyor. müzikalin asıl amacının hikaye anlatmak olduğunu, repliklerin müzikle verilmesi gerektiğini belirtiyor. ancak hayko dahil kimsenin şarkı sözlerini anlamadıklarını, hatta beş kişilik gruplarının tamamının bu konuda sıkıntı yaşadığını ifade ediyor. bir müzikalde sözlerin anlaşılmamasını "rezalet" olarak görüyor ve oyuncuların mikrofon seslerinin genellikle geç açıldığını, kelimelerin başlarının duyulmadığını ekliyor. dördüncü olarak, bu yapımın bir müzikal mi yoksa bir "müsamere" mi olduğu sorusunu ortaya atıyor. müzikallerde hikayenin akması ve rol oynanması gerektiğini, ancak bu oyunda oyuncuların sahnenin önüne gelip yaşanan olay hakkında şarkı söylediklerini, bu sırada arkada dekor değişimi için siyah bir perdenin kapandığını belirtiyor. oyuncuların seyirciye bakarak şarkı söylemesinin, oyundan çok bir konsere benzediğini ve dekor değiştirmek için şarkılarla zaman kazanıldığını ifade ediyor. son olarak, kendisinin ve grubunun oyundan sonra dönüşümlü olarak uyuduklarını itiraf ediyor. arkasında da benzer şekilde "hooflayan pooflayan" insanlar olduğunu ekliyor. bu deneyimin "garip ve yersiz" olduğunu düşünen yazar, uzun zamandır özel tiyatroyu bıraktığını ancak bu oyunun kendisine tekrar bir ders olduğunu söylüyor.