hata

AI Özet: yazar, "hata" konusunun derinlemesine incelenmesi gerektiğini ve bir insanı insan yapan en önemli şeylerden birinin hataları olduğunu düşünüyor. hatanın bilimde doğru değerden sapma, günlük hayatta ise istemeden yapılan yanlış anlamına geldiğini belirtiyor. ancak hata kavramının bile çoğu zaman hatalı kullanıldığını söylüyor. 90'lar nesli olarak, büyüklerinin "aman hata yapmasın" diyerek kendilerini tek bir kalıba soktuğu bir atmosferde yetiştiklerini anlatıyor. muhafazakâr bir aileden geldiğini belirten yazar, lise sondaki gönül ilişkisi ve 2010'lu yıllarda sigara içmeye başlamasıyla yaşadığı bir anısını paylaşıyor. annesinin sigara içtiğini öğrendiğinde hakkını helal etmeyeceğini söyleyip kur'an'a el bastırdığını, sanki dünyanın en büyük cürmünü işlemiş gibi muamele gördüğünü aktarıyor. bu durumun on seneden fazla sürdüğünü ve uzak yerlerde gizlice sigara içmeye devam ettiğini, hatta sigaradan çok parfüme para harcadığını itiraf ediyor. komik bir anısını da ekliyor: bir arkadaşıyla nargile kafede otururken yerel gazetenin tanıtım için fotoğraf çekmek istemesi ve ertesi gün gazetede nargile ve sigarayla çıkan fotoğraflarının babası görmesin diye ilçedeki bütün gazeteleri alması. yazar, tüm bunları anlatmasının nedenini ise islam'da en büyük günahın ne olduğu sorusuyla açıklıyor. ona göre sigara değil, yalan konuşmaktır. "hata payı"nın burada başladığını, kendilerine hep "hata yapamazsın" dendiğini, oysa yalan söylemenin o zamanlar ailesinin üzülmesinden daha ağır bir şey olmadığını ama bunun yanlışın kapısını araladığını belirtiyor. pedagojik formasyon alırken hocasının, çocuklarını çok serbest yetiştiren ve sadece dürüst olmalarını öğütleyen profesör arkadaşlarının hikayesini aktarıyor. o çocuğun şimdi çok efendi biri olduğunu ve üniversite sınavında ilk yüze girdiğini ekliyor. demek istediğinin, insan yetiştirmenin çok değerli bir iş olduğu ve bir çocuğun tuvalet eğitimi gibi küçük yaşta öğrenilen şeylerin bile karakterini etkilediği olduğunu söylüyor. küçük yaşta öğrenilenlerin insanın içine sessizce yerleştiğini, yıllar sonra davranışlarda, seçimlerde, korkularda ve tepkilerde izinin görüldüğünü belirtiyor. hatayı sadece yanlış yapmak olarak değil, bazen insanın kendini tanıma biçimi olarak görüyor. insan kendi hatasını gördükçe öğrendiğini, öğrendikçe toparlandığını ve toparlandıkça olgunlaştığını ifade ediyor. bilimde de deneylerde hata yapıldığını, sonra düzeltilerek doğruya yaklaşıldığını, tarihte de toplumların bedel ödeyerek öğrendiğini ve insanın da kırıldığı yerden, utandığı yerden öğrendiğini vurguluyor.