metinlerarasılık

AI Özet: yazar, edebiyatta hiçbir şeyin sıfırdan başlamadığını, her metnin aslında daha önce söylenmiş sözlerin bir yankısı olduğunu savunuyor. eco ve bakhtin üzerinden konuya girip, kimsenin adem gibi her şeye ilk ismi veren kişi olmadığını, hepimizin bir şekilde eski hikayeleri yeniden anlattığını belirtiyor. mevzunun merkezine julia kristeva'yı koysa da asıl topu gérard genette'e atıyor. yazar diyor ki, metinlerarasılık denince herkes hemen postyapısalcılık diye bağırıyor ama yapısalcı bir bakışla da bu iş çözülür. genette'in ötemetinsellik (bkz: transtextuality) dediği olayla meseleyi beş parçaya bölmüş. yazarın anlatımına göre metinlerarasılık aslında bu büyük şemsiyenin sadece bir alt dalı; yani sadece alıntı ve atıflarla sınırlı bir durum. yanmetinsellik ile kitabın kapağından önsözüne kadar her şeyin işin içinde olduğunu, önmetinsellik ile tür meselesinin ve beklentilerin belirlendiğini söylüyor. üstmetinsellik kısmında ise eserlerin diğer metinlerle girdiği eleştirel ilişkilere, mesela bir filmde nietzsche'ye yapılan göndermelere dikkat çekiyor. özetle yazar, metinlerin birbirine görünmez iplerle bağlı olduğu devasa bir ağda gezindiğimizi, hiçbir eserin tek başına bir ada olmadığını anlatmaya çalışmış.