oppenheimer

AI Özet: yazar filme genel olarak bayılmış, neredeyse kusursuz bulmuş ama şu çıplaklık sahnelerine biraz takılmış. sırf r rated olsun da akademi daha çok ciddiye alsın diye (bkz: oscar kompleksi) eklenmiş gibi geldiğini söylüyor. atom bombası etrafındaki o bitmek bilmeyen ahlaki ve politik tartışmaları çok dengeli verdiğini, kimsenin tarafını tutmadan oppenheimer'ın iç çatışmalarını güzel işlediğini belirtiyor. özellikle nolan'ın tenet'te çuvalladığı ses miksajı ve kurgu karmaşasını burada çözdüğünü, konuşmaların müziğin altında kalmadığını ve zaman atlamalarının renklerle falan çok net ayrıştırıldığını vurguluyor. yani nolan dersini almış ve reforme etmiş, ortaya biyografik film standartlarının üzerinde tempolu bir iş çıkmış. yazarın asıl koptuğu nokta ise filmin anlatı yapısı. filmin kurgusundaki zaman sıçramaları ve olay örgüsünün (bkz: odysseia) destanıyla inanılmaz benzerlikler taşıdığını iddia ediyor. hikayenin güncel bir noktadan başlayıp geçmişe dönmesi, sonra zamanların kesişip bir intikam ve itibar kazanma hikayesine bağlanmasıyla homeros'un tarzını benimsediğini düşünüyor. kısacası nolan'ın sadece bilimsel değil, edebi bir paralel kurduğunu ve bunu bilinçli yaptığını savunuyor.