i swear

çocukluğumdan beri film izlemeyi çok severim. son yıllarda ise ara ara "eskisi kadar iyi filmler yapılmıyor galiba" korkusuna kapılıyorum. sonra böyle filmler çıkıyor karşıma ve o düşünceyi alıp götürüyor. bana neden sinemayı bu kadar sevdiğimi yeniden hatırlatıyor.tourette sendromunu, "bakın ne kadar ilginç bir hastalık" diye sergilemek yerine onunla yaşamanın gündelik yükünü anlatmayı tercih ediyor.en beğendiğim yanı, karakteri sendromundan ibaret göstermemesi. tikler var, evet ama onların arkasında utanan, öfkelenen, seven, kırılan ve normal bir hayat kurmaya çalışan bir insan da var.özellikle toplumun istemsiz davranışları ne kadar hızlı "terbiyesizlik", "saygısızlık" ya da "delilik...