körlük

AI Özet: yazar, saramago'nun körlük kitabından teknik nedenlerle hiç haz almadığını ve bu deneyimin ardından yazara karşı soğuduğunu belirtiyor. ona göre bir kurgu eserinin temel amacı, okuyucuyu yarattığı evrene hapsetmek ve yazarın sesini tamamen gizlemek olmalı. ancak saramago'nun sürekli araya girip karakterlerin motivasyonlarını, ahlaki durumlarını veya bilimsel nedenlerini açıklamasını (bkz: didaktik yaklaşım) çok rahatsız edici buluyor. bunu, bir filmi izlerken sürekli durdurup yönetmenin çıkıp insan doğası ve evrim üzerine nutuk çekmesine benzetiyor. yazar diyor ki, okur tam hikayenin atmosferine girmişken yazarın ensesinden tutup onu dışarı çekmesi ve kendi doğrularını dikte etmeye çalışması okuma keyfini baltalıyor. asıl ustalığın, yazarın kendi fikirlerini karakterlerin ağzından hissettirmeden vermesi gerektiğini savunuyor. saramago'nun ise mülkiyetçilik yapıp ben yazdım ve buradan şunu anlamalısınız mesajı verdiğini düşünüyor. sonuç olarak, kitabın içeriğindeki distopik kurgu ve toplumsal mesajlar ne olursa olsun, yazarın bu müdahaleci üslubu yüzünden eserin teknik açıdan sınıfta kaldığını iddia ediyor. kısacası yazar için körlük, hikaye anlatıcılığından ziyade bir fikir dayatma aracına dönüşmüş.