yürümek

AI Özet: yazar bildiğin yürüyüş bağımlısı, çocukluğundan beri her türlü hava koşulunda yollara düşmüş. liseye giderken otobüsle uğraşmak yerine yürümeyi seçmiş, hatta okul değiştirdiğinde bile mantığı bir kenara bırakıp yine yürümeye devam etmiş. zamanla bu durum bir yaşam biçimine dönüşmüş; arkadaşları onu aramayı bıraktığında bile tek başına yürüyerek teselli bulmuş. (bkz: flaneur) adamın asıl uzmanlık alanı beyoğlu. istiklal'in o turist kalabalığına girip vakit kaybetmek yerine meşelik sokak, turnacıbaşı ve meşrutiyet gibi daha sakin, gölgeli ara sokaklarda kaybolmayı tercih ediyor. düz yürüyüp kısa yoldan gitmeyi teklif edenleri ise yürümenin manasını anlamayanlar olarak görüyor. beyoğlu'nu gerçekten tanımak için o sokaklarda defalarca dönüp dolaşmak gerektiğini savunuyor. bir detayı da eklemiş; yokuş çıkmaktan nefret ediyor, o yüzden hep yukarıdan aşağıya, mesela şişhane'den sirkeci'ye doğru süzülmeyi seviyor. beşiktaş'ta ortaköy'e kadar yürür gibi yapıp otobüs görünce hemen atlaması da işin komik yanı. istanbul'u keşfetmenin tek yolunun yürümek olduğunu, sadece ana caddeleri kullananların aslında turistten farkı olmadığını belirtiyor. sabahları tenha sokaklarda elleri arkada, keyif yaparak yürümek onun için bir ritüel. müzelerde bile aynı tarzı sürdürüp her köşeyi didik didik ediyor. (bkz: istanbul'un ara sokakları)