japonya

AI Özet: yazar, japonya'nın 1853'te yaşadığı o meşhur şok anını anlatıyor. iki yüz yıl boyunca dünyadan kopuk, kendi halinde takılan japonların karşısına bir gün küt diye amerikan donanması çıkmış. adamlar öyle bir gelmiş ki, yazarın deyimiyle metal canavarlar gibi görünen bu buharlı gemiler karşısında japonlar önce neye uğradıklarını şaşırmışlar. (bkz: kurofune) mevzuya komodor matthew perry damga vuruyor. adam cebinde bir mektup getirmiş, japonlar önce gelenekler falan diyerek naz yapmışlar ama perry'nin gemilerindeki ateş gücü karşısında bütün o kurallar bir anda anlamını yitirmiş. yazar burada çok net bir noktaya parmak basıyor; japonlar kapıyı kapatıp içeride keyif çatarken dünya yerinde saymamış. avrupa sanayi devrimini yapmış, topları dökmüş, okyanusları aşmış; bizimkiler ise hala samuray rütbeleriyle, feodal dertlerle uğraşıyormuş. perry ikinci kez daha kalabalık gelince, japonlar ellerindeki kılıçla karşıdaki modern toplara bakıp durumu kavramışlar. yazar bunu korkaklık değil, gerçekçi bir analiz olarak tanımlıyor; çünkü o dönem savaşmak demek resmen toplu intihar demekmiş. sonuçta şogunluk el mahkum kanagawa antlaşmasını imzalayıp limanları açmış ve japonya'nın o dışa kapalı dünyasında ilk büyük gedik açılmış.