türkiye

AI Özet: yazar, ankara'daki yolların nato zirvesi öncesi düzeltilmesi olayına değiniyor. bu durumun, şeyh edebali'nin "insanı yaşat ki devlet yaşasın" sözünü hatırlattığını belirtiyor. yazara göre, türkiye'de vatandaşın değeri yok ve güzel şeylerden önce yabancılar, ranttan önce de zenginler ve tekeller faydalanıyor. devletin sürekli fedakarlık beklediği algısı oluşturulduğunu, ancak yabancılara mahcup olmamak için yolların bir anda düzeldiğini ifade ediyor. yazar, osmanlı'nın kuruluşundaki vizyoner şeyhin sözüne atıfta bulunarak, büyük devlet olmanın önce vatandaşı insan gibi yaşatmakla mümkün olduğunu vurguluyor. yurtdışına gidenlerin çoğunun da bu yüzden gittiğini, orada iki değer görünce gözyaşlarının aktığını belirtiyor. kendi insanına lüks görülen hizmetin yabancı gelince bir gecede üretilmesini "vitrin boyama" olarak nitelendiriyor. kendisini eleştirenlere karşı "neyin eksik?" sorusuna cevap olarak, herkesin parasını çalmaya çalıştığı hissiyle yaşadığını, ustalardan ev sahiplerine, patronlardan belediyelerdeki israf ve kayırmacılığa kadar birçok sorun olduğunu dile getiriyor. çocuğunun köpek kakasına basmadan kaldırımda yürüyemediğini ve yiyeceklerin kalitesizliğini örnek gösteriyor. toplumsal güvenin erozyona uğradığını, eşine stres kaynaklı hastalık teşhisi konulduğunu ve herkeste bir kaygı bozukluğu olduğunu ekliyor. (bkz: toplumsal çöküş) (bkz: yaşam kalitesi)