modern insanın en büyük problemi

AI Özet: yazar, şule gürbüz'den alıntı yaparak modern insanın her şeye hakim olma ve her şeyi ifşa etme takıntısını yerden yere vuruyor. günümüzde kimsenin mesafeye tahammülü kalmadığını, herkesin her şeyi bilmek ve her gizemi çözmek istediğini belirtiyor. özellikle sosyal medya üzerinden dönen mevzulara değiniyor; hayatını, yediğini içtiğini paylaşmayanların sanki hiç yokmuş gibi algılandığını söylüyor. (bkz: dijital teşhircilik) yazara göre insanın bazen kendi kabuğuna çekilmeye, kimsenin ulaşamayacağı bir tenhalığa ihtiyacı var ama çağımız bunu ayıp sayıyor. sürekli görünür olmayı ve ulaşılabilirliği bir başarı gibi pazarladığımızı iddia ediyor. sınır koymanın sevgisizlik, yalnız kalmanın ise asosyallik olarak etiketlenmesini eleştiriyor. aslında sınırların hem bizi hem karşı tarafı koruyan görünmez surlar olduğunu savunuyor. durumu çok güzel bir benzetmeyle açıklıyor; bazı tabloların veya manzaraların ancak uzaktan bakıldığında gerçek güzelliğinin anlaşıldığını, çok yaklaştığımızda bütünü kaybettiğimizi söylüyor. en can alıcı noktada ise insanın birine veya bir şeye çok yaklaştığında onu olduğu gibi görmeyi bırakıp kendi gölgesini yansıttığını, yani karşısındakini asimile etmeye çalıştığını belirtiyor. trajikomik olan da bunun genellikle sevgi ve koruma kılıfı altında yapılması.