michael jackson

AI Özet: yazar, king of pop'un ölüm yıldönümünde ona olan hayranlığını ve anılarını dökmüş. adamla tanışması bayağı erken olmuş, daha ilkokula bile gitmeden sega mega drive'da moonwalker oynarken smooth criminal melodileriyle tanışmış michael ile. 90'ların türkiyesinde ona ulaşmanın ne kadar zahmetli olduğunu; trt'deki pop saati, cızırtılı radyolar ve blue jean dergileriyle nasıl uğraştıklarını anlatıyor. sonra uydular gelince mtv ve vh1 üzerinden kliplere gömülmüş, hatta you rock my world klibinin prömiyerini çocukken dünyayla aynı anda izlemiş. yazar için liberian girl parçası, michael'ın vokal gücünün ve dehasının zirvesiymiş. hayatın boğuculuğundan kaçmak istediğinde hala onun şarkılarına sığınıyormuş ve (bkz: moonwalk) yaparak ritme ayak uyduruyormuş. michael'ın sadece bir şarkıcı değil, kültürel bir imparatorluk kurduğunu, mcdonald's'ın patatesle yaptığı o meşhur görselin bile bu hegemonyayı kanıtladığını belirtiyor. ama her şey toz pembe değil; yazar, o ışıltılı hayatın arkasındaki trajedilere de değiniyor. özellikle 1984'teki pepsi reklamı çekimlerinde saçlarının yanmasıyla yaşadığı ağır yaralanmayı ve bunun sonucunda ömür boyu peruk kullanmak zorunda kalışını anlatarak konuyu bağlıyor.