şehirlerarası dinlenme tesisleri

AI Özet: yazar, türkiye'deki şehirlerarası dinlenme tesislerinin aslında ne kadar garip ve devasa bir organizasyon olduğunu anlatıyor. dünyaya baktığında bu kadar kapsamlı bir sistemin pek olmadığını, çoğu yerde sadece basit benzinliklerin veya kamyoncu lokantalarının bulunduğunu söylüyor. bizimkilerin ise gecenin köründe bozkırın ortasında aniden karşına çıkan, içinde her türlü imkanın olduğu küçük birer saray gibi olduğunu belirtiyor. (bkz: anadolu sarayı) adam şaşırıyor; bir yanda kristal avize satılıyor, diğer yanda 48 çeşit yemek var. japonya'nın düzenli servis alanlarından tut, rusya'nın o hayattan bezmiş dükkan sahiplerine kadar her yerle kıyaslıyor. özellikle rusya ve çin tarafındaki tuvaletlerin durumunun içler acısı olduğunu, insanın hayattan soğuyabileceğini anlatmış. amerika'da ise motel kültürü olduğu için bizimki gibi bir yapı gelişmemiş diyor. yazara göre tüm bu durumun temel sebebi tren kültürünün gelişmemesi ve otobüslerin ana ulaşım aracı haline gelmesi. sonuçta ortaya sadece çay satılan yerler değil; şoförün karnını doyuran, aracı yıkayan, köylüye satış kanalı olan ve yolcuyu ağırlayan kompleks bir sektör çıkmış. kısacası türkiye'deki otobüs-yolcu-tesis üçgeninin dünyada eşi benzeri olmayan toplumsal bir olay olduğunu savunuyor.