yalnızlık

yalnızlık çoğu zaman yanlış anlaşılır. sanki terk edilmişlik, dışlanmışlık gibi etiketlenir. oysa asıl yalnızlık, kalabalıkların içinde hissedilen o derin boşluktur.insan bir noktada fark eder ki, gerçekten dönüşmek isteyen biri için bir dönem yalnız kalmak kaçınılmazdır. çünkü dış dünyanın sesi kesilmeden iç sesin ne dediği anlaşılmaz. yalnız kalan, kendini izlemeye başlar. hatalarını, zaaflarını, suskunluklarını, özlemlerini çıplak bir şekilde görür. ve bu yüzleşme başta ürkütücü gelse de, insanı en derin yerinden yeniden inşa eder. bu yüzden yalnız kalan biri eksilmiyor, aslında derinleşiyor.dikkat ederseniz, hayatta gerçekten güçlü duran insanlar bir dönem yalnız kalmayı seçmiş olan...