yemek sektöründeki siyah eldiven terörü

AI Özet: yazar, mutfaktaki siyah eldiven mevzusunun sanıldığı kadar hijyenle alakalı olmadığını anlatıyor. aslında eldivenlerin ön hazırlık aşamasında, yani (bkz: mizanplas) sürecinde çiğ tavukla uğraşırken ya da elleri boyayan malzemelerle çalışırken pratik olduğunu belirtiyor. ama iş servis ve pişirme aşamasına gelince durum değişiyormuş. yazar diyor ki, eldivenle incecik soğan doğramaya çalışmak hem zor hem de yemeğin içine plastik parçaları kaçırma riski taşıyor. tabii ki elde kesik veya yara varsa eldiven şart, orada konu kapanıyor. asıl can alıcı nokta şu; eldiven takmak kişiye sahte bir güvenlik hissi veriyormuş. eldivenli personel, sanki sihirli bir kalkanı varmış gibi el yıkama sıklığını azaltıyor ve aynı eldivenle her yere dokunmaya devam ediyor. yani yazarın gözünde doğru düzgün el yıkamak, bilinçsizce eldiven kullanmaktan çok daha hijyenik. son olarak, her şeye terör denmesi olayına hafiften takılmış. hijyen hatası olan bir şeye terör demek çok iddialı buluyor, bu gidişle tuz atan aşçıları da terörist ilan edeceğiz diye dalga geçiyor. özetle, eldiven bir konfor aracıdır ama hijyenin tek başına kurtarıcısı değildir diyor.