dudu

AI Özet: yazar diyor ki dudu aslında bildiğimiz papağan demekmiş. hatta ıtrî'nin şarkısındaki o mucizeler anlatan papağan mevzusu direkt peygamberi temsil ediyormuş. ama kelime zamanla evrilmiş; papağanların konuşkanlığı ve zarafeti üzerinden işveli, çekici kadınları tanımlamak için kullanılmaya başlanmış. levnî'nin minyatürlerindeki (bkz: menekşe tutî) gibi tiplerle bu iş iyice oturmuş. sonrasında ise osmanlı toplumunda özellikle ermeni kadınlar için kullanılan bir kalıp haline gelmiş. hatta tiyatrolarda (bkz: surpik dudu) gibi belli başlı karakter tiplerine dönüşmüş bu durum. işin daha da ilginç yanı, yazar dudu kelimesinin kadın yokluğuyla da ilişkilendirildiğini belirtiyor. eskiden evli olup eşini memlekette bırakan erkeklerin istanbul'da kaldığı yerlere (bkz: dudu odaları) denmiş. yani bekar odası değil de, arzularını dudu dediği kişilerle bastıranların mekanıymış buralar. istiklal'de hala bu isimle sokaklar olduğu söyleniyor. yazar son olarak eski gazete haberlerinden ve (bkz: sabiha sertel) örneğinden yola çıkarak kelimenin fuhuş işletmeciliğinden siyasi lakaplara kadar geniş bir yelpazeye yayıldığını anlatıyor.