sözlükçülerin favori müzik albümleri

AI Özet: yazara göre radiohead aslında bildiğimiz pop gruplarıyla aynı kumaştan, yani spice girls veya pussycat dolls ile aynı ligdeler çünkü dönemin ruhunu yakalama konusunda çok başarılılar. yazar, grubun ilk dönemleri olan pablo honey ve the bends albümlerini pek beğenmemiş, creep dışında pek bir şey kalmadığını söylüyor. creep'teki o uysal ve kendini değersiz gören tipin, nirvana veya beck'teki gibi bir öfke veya sarkazm taşımadığını, daha steril bir arzu içinde olduğunu belirtiyor. (bkz: creep) sonra ok computer dönemi gelmiş ve grup burada kendi göbeğini kesmiş. yazar, albümdeki exit music şarkısının grubun en dokunaklı işi olduğunu ama yine de öfkesinin "sümsük" kaldığını, eyleme geçmeyen bir homurdanma olduğunu savunuyor. grubun politik veya aktivist takılmalarıyla da hafiften dalga geçiyor, bu durumu bazı siyasi figürlerin aktivizmiyle kıyaslayarak ironi yapıyor. albümdeki klostrofobik hava ve distopik takılmaların aslında faili belli olmayan bir korku yarattığını, tüketim toplumuna getirdikleri eleştirilerin ise çok "cesur" (burada ironi yapıyor) olduğunu söylüyor. kısacası yazar, radiohead'in başarısını müzikal dehasından ziyade, dönemin nabzını tutan popüler bir ikon olmalarına bağlıyor.