adolf eichmann

AI Özet: yazar, adolf eichmann'ın yakalanmadan önce buenos aires'te bir gazeteciye verdiği 70 saatlik röportajların nasıl bir "kendi kalesine gol" olduğunu anlatıyor. mevzu şu; eichmann, sassen isimli adamla konuşurken her şeyi dökülmüş, hatta kayıtlar yayınlanırsa başının yanacağını bildiği için "ben ölmeden bunları paylaşma" diye rica etmiş. ama mossad gelip adamı paketleyince, gazeteci hemen kayıtları life dergisine satmış. (bkz: fırsatçılık) yazarın belirttiğine göre, eichmann mahkemede tam bir "ben sadece emir kuluyum, sistemin küçük bir dişlisiydim, kimseyi öldürmedim" moduna girmiş. hatta öyle bir noktaya gelmiş ki, yahudilerle arası iyiymiş, siyonizme sempati duyuyormuş falan filan diye kendini aklamaya çalışmış. tam bir (bkz: yüzsüzlük) örneği. ancak sassen'in kayıtları ortaya çıkınca bütün bu "masum memur" imajı yerle bir olmuş. çünkü kayıtlarda "yahudilerin ölüp ölmemesi umurumda değil, düşmanı yok etsek memnun olurdum" gibi korkunç itirafları var. yazar, adamın mahkemede takındığı o mağdur ve bürokrat tavrının, aslında gerçek yüzünü gizlemek için kullandığı ucuz bir strateji olduğunu vurguluyor. kısacası adam hem suçlu hem şaşkın rolü yapmış ama kendi ses kayıtları tarafından nakavt edilmiş.