talihli amele

AI Özet: yazar, talihli amele filmini izledikten sonra sanatçıların ekonomi konusundaki bilgisizliğine dair sağlam bir yerden giriş yapıyor. ona göre sanatçı tayfası hayatında hiç dükkan işletmediği için sosyoekonomik konularda konuşmaları tam bir komedi. filmdeki işçinin, gönüllü bir sözleşmeyle çalışıp sonra da dairenin sahibi olmayı beklemesini çocukça ve cahilce buluyor. (bkz: kapitalizm) ve piyasa ekonomisi üzerinden yapılan eleştirileri tamamen zırvalık olarak nitelendiriyor. adamcağız ne arazi koymuş ne malzeme almış, sadece orada çalışmış; buna rağmen mülkiyet beklemenin mantıksızlığını savunuyor. filmin övüldüğü derinliklerin aslında boş olduğunu, marksizmin entelektüeller için bir afyon olduğunu iddia ediyor. ayrıca çin, sscb ve vietnam gibi örnekler üzerinden sosyalist düzenlerin nasıl çöktüğünü anlatıp, bu tarz fikirlerin insanı sefalete sürüklediğini belirtiyor. keşke memlekette von mises veya hayek gibi isimler okunsa da bu tarz yanılgılar yaşanmasa diye sitem ediyor.