robin williams

AI Özet: yazar, robin williams'ın trajik vedasını ve arkasında bıraktığı o ağır boşluğu anlatıyor. adamın lewy cisimcikli demans teşhisi almasıyla zaten sarsıldığını, bedeninin ona ihanet etmeye başladığını hissettiğini belirtiyor. yazara göre williams, dışarıya neşe saçarken içeride aslında derin bir depresyon ve melankoliyle boğuşuyormuş. (bkz: robin williams'ın intihar ettiği dünya) mevzusuna girerek, bu kadar hayat dolu görünen birinin bile pes etmesinin insanı nasıl ürküttüğünü söylüyor. antonin artaud üzerinden intiharı, kişinin kendini yeniden fethetme çabası olarak yorumlayan yazar; williams'ın sahnede güldürürken bile aslında görünmek ve anlaşılmak isteyen o hüzünlü yanını fark ettiğini iddia ediyor. yani adam resmen kendini korumak için komedyenliğe sığınmış ama sonunda o kaçtığı karanlık onu yakalamış. özellikle ölümünden hemen önceki fotoğraflarında mutlu görünmesi, durumun absürtlüğünü ve trajedisini daha da artırmış. yazara göre williams, milyonları güldürme yeteneğiyle içindeki susturulamayan karanlık arasındaki o imkansız gerilime daha fazla dayanamamış ve hayata kendi yöntemleriyle son vermiş. tamamen kişisel bir yorum olduğunu eklese de, williams'ın yüzündeki o iyilikle fıtratındaki karamsarlığın savaşını çok dertli bir yerden anlatıyor.