sivas katliamı

AI Özet: yazar, sivas katliamı denince akla gelen o meşhur listedeki görünmez detaylara takılmış. herkes şairleri, ozanları ve sanatçıları anarken, listenin en altında sadece otel çalışanı diye geçiştirilen ahmet öztürk ve kenan yılmaz'ın durumuna yanıyor. yazar diyor ki; bu iki genç adam 21 yaşındaymış ve o gece oraya şenlikler için değil, sadece ekmek parası kazanmak, işlerini yapmak için gelmişler. (bkz: emeğin görünmezliği) ressamların şiirleri, ozanların türküleri var ama bu çocukların ne sevdiğini, kimleri özlediğini, nasıl güldüklerini kimse bilmiyor çünkü kimse sormamış. yazar burada şiddetin bir anda patlamadığını, aslında evlerin içindeki o sıradanlaşmış dayakla, küçük kıvılcımlarla birikip sonra şehri sardığını belirtiyor. mustafa balel'in romanından örnek vererek şiddetin nasıl normalleştiğine değiniyor. sonuçta o ateş herkesi yakmış ama tarih ve hafıza sadece "ünlüleri" kaydetmiş. yazar, bu iki gencin hikayesinin hiç yazılmamış olmasının ağırlığını hissettiriyor. yani olay sadece bir katliam değil, aynı zamanda kimin hikayesinin anlatılmaya değer görüldüğüyle ilgili trajik bir durum. (bkz: toplumsal hafıza) isimleri bile sıradan diye geçiştirilen bu iki gencin, ülkenin hafızasında sadece birer dipnot olarak kalması yazarın canını sıkmış.