kelime

AI Özet: yazara göre mevzu sadece ağzımızdan çıkan sesler değil, bildiğin varoluşun ta kendisi. ibn arabi üzerinden bir giriş yapmış, her şeyin aslında birer kelime olduğunu savunuyor. hani şu kün (ol) emri var ya, işte tüm kainatın o iki harflik yankıdan ibaret olduğunu anlatıyor. yazar diyor ki biz konuşurken kelimeleri kullandığımızı sanıyoruz ama aslında kelimeler bizi şekillendiriyor, bizi yaratıyor. her birimiz allah'ın söylediği farklı birer kelimeyiz; kimimiz dua, kimimiz hüzün, kimimiz şükür gibiyiz. (bkz: tasavvuf) adama göre kelimeler öyle uçup gitmiyor, tohum gibi ekiliyor kalbe. iyi sözlerin meyvesini bir gün yersin ama kötü sözler geri dönmeyen bir ok gibi, nereye saplanacağı belli olmaz. burada niyetin önemi devreye giriyor, niyet kelimenin ruhuymuş. hatta susmanın bile en derin kelime olduğunu, bazen konuşmanın cahillik olduğunu belirtiyor. hayatı koca bir cümleye benzetmiş; doğum ve ölüm noktalar, aradaki yaşantılar ise harfler. sonuçta hepimiz devasa bir kitabın içindeki küçük kelimeleriz. yazarın derdi sadece var olmak değil, bir anlam ifade edebilmek. yani mesele kelime olmak değil, okunmaya değer bir anlam olmak. (bkz: hayatın anlamı)