koç ailesi

AI Özet: yazar, koç ailesinin zenginliğini bir kenara bırakıp özellikle müzecilik konusundaki ataklarını övüyor. adamlara göre özel müze mevzusunun lokomotifi bu aile. işin başlangıcında sadberk hanım müzesiyle bir temel atmışlar, sonra rahmi koç gelip işi boyutlandırmış. yazar diyor ki bizim devlet müzeleri genelde ya arkeoloji ya etnografya ya da saray eşyası üzerine kurulu, hep aynı şeyler. (bkz: her şehirde aynı dantel ve gaz lambası) ama rahmi koç müzesiyle beraber ilk kez gerçek anlamda tematik bir iş yapılmış. özellikle çocukların gezebileceği, sıkılmayacağı tek yerin burası olduğunu savunuyor. sadece haliç değil, ankara'daki çengel han ve cunda'daki müzelerle de bu işi yaymışlar. ayrıca pera müzesi ve abdülmecit efendi köşkü gibi yerlerle kültürel katkıyı artırdıklarını belirtiyor. yazarın asıl vurguladığı nokta şu; müze işletmek sadece bilet parasıyla dönen bir iş değil, ciddi bir maddi ve manevi yatırım istiyor. son dönemde zengin olanların parasının üstüne yatması yerine, bu ailenin servetini kültür sanat adına topluma açmasını takdir ediyor. özetle yazar, koçların müzecilik vizyonunun türkiye'de standartları yükselttiğini ve memlekete fayda sağladığını düşünüyor.