değersizlik hissi

AI Özet: yazar diyor ki değersizlik hissinin başrolünde maalesef aile var. kendisi üzerinden anlatmış; çocukluğundan beri yapamazsın edemezsin nakaratıyla büyümüş, yaş 40 olmuş ama hala aynı tas aynı hamam. anne babası çocuk yetiştirmeyi sadece karın doyurmak ve okul okutmak sanmışlar, duygusal destek sıfır. evde farklı fikir beyan etmek yasak, babası her şeyi bilen tek kişiymiş. (bkz: toksik ebeveyn) yazar, dışarıda çocuğuna güvenen, destekleyen aileler görünce şaşkına dönüyormuş çünkü kendi babası arkasındaki dağ değil, düştüğü bir çukurmuş. 30'lu yaşlarına kadar valizini annesi hazırlamış, parasını babası yönetmiş çünkü ona göre yazar para biriktirmeyi beceremezmiş. en acı kısmı da şu; babası dışarıya karşı aşırı anlayışlı ve destekleyici takılırken, kendi çocuğuna karşı buz gibiymiş. bu durum yazarı erken yaşta psikiyatrik ilaçlara ve depresyona sürüklemiş. hayatı boyunca özgüven eksikliği çekmiş, insanlara karşı sınır çizememiş ve hep bir onaylanma açlığı hissetmiş. şu anki durumu ise oldukça karamsar; ne bir hayali kalmış ne de geleceğe dair bir umudu. tek dostu antidepresanlar olmuş. özetle yazar, elaleme verilen değerin çeyreğinin bile evde görülmemesinin insanı nasıl yıprattığını anlatıyor.