izlenmiş en kusursuz film

AI Özet: yazar için sinema sadece görüntü değil, ruhsal bir yüzleşme alanı. öncelikle neredesin firuze'yi tek geçerken filmin estetik ve sosyolojik yanlarına bayılıyor, bunu gerçek bir deha ürünü olarak görüyor. what's eating gilbert grape'e gelince, tıp fakültesindeki psikiyatri stajıyla beraber filmle bağı iyice güçlenmiş. özellikle obeziteyle mücadele eden annenin evladı için verdiği o meşhur mücadele sahnesinin (bkz: annelik içgüdüsü) kendisini hala çok etkilediğini belirtiyor. lorenzo's oil ile tıbbın sinemadaki en dürüst haliyle karşılaştığını, bilim dünyasına kafa tutan ebeveynlerin adanmışlığını büyüleyici buluyor. temple grandin'de ise otizm spektrumundaki bir kadının sınırları aşma başarısına ve zihin potansiyeline vurgu yapıyor. biyografik sinemada malcolm x'i zirve olarak tanımlayıp denzel washington'ın performansına şapka çıkarıyor. son olarak the message yani çağrı filminin epik gücünden ve anthony quinn'in vakur duruşundan bahsediyor. kısacası yazar, hem tıbbi perspektifiyle hem de insani değerlerle harmanladığı kusursuz bir izleme listesi sunmuş. (bkz: sinema tutkusu) (bkz: başyapıtlar)