sivas katliamı

AI Özet: yazar, sivas katliamı denince burnunun direği sızlayanlardan. olayın olduğu gün bir düğünde olduğunu, o neşeli ortamın bir anda nasıl buz kestiğini anlatıyor. madımak otelindeki o korkunç manzarayı, yobazlığın nasıl ateşe dönüştüğünü ve insanların çaresizliğini görmenin etkisini paylaşıyor. özellikle şairlerin ellerindeki temizlik fırçası ve yangın tüpüyle savunma yapmaya çalışmalarına, mehtap yücel'in fotoğrafları kurtarmak için verdiği mücadeleye değinerek durumun trajikomikliğini ve acımasızlığını vurguluyor. yazara göre orada sadece canlar gitmemiş, kalemler ve sazlar da yakılmış. asıl sinir bozucu olan ise dönemin siyasi figürlerinin, (bkz: tansu çiller) ve (bkz: süleyman demirel) gibi isimlerin sergilediği o inanılmaz duyarsızlık ve acizlik. olayları münferit görmek ya da dışarıdaki halka odaklanmak tam bir fiyasko. üstelik adaletin hala tecelli etmemiş olması, dosyaların yıllarca sürünmesi can sıkıcı. bir de üstüne eklenen ticari fırsatçılıklar, ölen ozanların kasetlerinin piyasaya sürülmesi durumu iyice absürtleştiriyor. sivas'ın kendi memleketi olduğunu belirten yazar, her 2 temmuz'da aynı dumanın çöktüğünü ve bu acının asla sönmediğini söylüyor. son olarak metin altıok'un şiiriyle bitirip hüzünlü bir nokta koyuyor.