tabutta rövaşata

AI Özet: yazar, mahsun süpertitiz isimli karakteri tam bir kaybeden olarak tanımlıyor ama bu kaybedenlik durumu aslında oldukça hüzünlü ve insani bir boyutta. mahsun, istanbul'un o meşhur manzaraları arasında aslında kendi görünmez hapishanesini kurmuş, toplumun en alt basamağında, evsiz ve kimsesiz takılan bir tip. boğazın güzelliği onun için sadece soğuk ve kasvetli bir fonmuş. yazarın anlatımına göre mahsun, hayatını sarı isimli dostuyla beraber, reis'in teknesinde yardımlaşarak ve ucuz şarapla ekmek yiyerek geçiren, çay borçları yüzünden kahvehaneden kovulan ama yine de hayata tutunmaya çalışan biri. (bkz: hayatın sillesini yemek) ilginç olan şu ki; mahsun, tipik bir evsiz profili çizmiyor. yazar, onun çocuksu bir masumiyete sahip olduğunu, yediği dayaklardan dolayı hep tetikte beklediğini ama özünde çok merhametli olduğunu belirtiyor. mesela polislere yakalanma riskini göze alıp çarptığı köpeği veterinere götürecek kadar vicdanlıymış. ayrıca aşk hayatı da tam bir dram; kendini sevdiği kadına layık görmese de ona güzel görünmek için eski kıyafetlerini düzeltmeye çalışacak kadar romantikmiş. yazara göre mahsun, sistem tarafından dışlanmış ve ezilmiş olsa da ruhundaki iyiliği ve insanlığını kaybetmemiş, naif bir karakter.