akçay edremit ayvalık üçgeni

AI Özet: yazar diyor ki akçay, edremit ve ayvalık üçgeni aslında bir tatil rotasından ziyade insanın kendi eski halini aradığı, ruhsal bir rehabilitasyon merkezi gibi. akçay'da kazdağları'nın verdiği o güven hissiyle beraber, plastik sandalyede çekirdek çitleyen amcaların huzuruyla istanbul'un sinir krizlerini unutuyormuşuz. edremit tarafında ise olay tamamen sadelikle ilgili; zeytinyağını ekmeğe banmanın verdiği hazzın hiçbir michelin yıldızlı restoranda olmadığını, mahalle kültürünün hala yaşadığını belirtiyor. ayvalık ise yazar için tam bir şiir; rum evleri, cunda'nın gün batımı ve o meşhur tostla beraber insanı modern çağın stresinden koparıp (bkz: dijital detoks) yaptıran bir yer. yazarın gözlemlerine göre bu üçgenin en tehlikeli yanı, insanı plaza hayatının ve avm'lerin anlamsızlığıyla yüzleştirip büyük şehir yalanlarından soğutması. sonuç olarak buraya gitmek bir coğrafyaya değil, aslında bir ruh haline yolculuk yapmakmış. kısacası yazar, hayatı fazla zorlaştırdığımızı ve gerçek mutluluğun bir kavun, beyaz peynir ve hafif bir deniz esintisinde saklı olduğunu anlatıyor.