irvin d. yalom

AI Özet: yazar, irvin d. yalom'un anılarını okuyunca adamın hayat yolculuğuna bayağı şaşırmış. yazar diyor ki, yalom'un ailesi sağ olsun adamı maddi olarak öyle bir desteklemiş ki, kendisi para pul derdiyle uğraşmadan tamamen akademik kariyere ve araştırmaya odaklanabilmiş. yani kader resmen adamı (bkz: okumak) ve öğretmek için iteklemiş. yazarın gözlemlerine göre yalom, hayatın anlamını insanlarla paylaşmakta ve onların hayatına dokunmakta bulmuş. burada mevzu sadece doktorluk değil, aslında her insanın doğru dinlediği takdirde bir başkasının terapisti olabileceği fikri ön planda. yazar bu noktada konuyu freud'a bağlıyor ve aslında hiç kimsenin tam anlamıyla normal olmadığına, hepimizin çocukluktan kalma bazı kırıklıkları taşıdığına değiniyor. (bkz: normal insan) diye bir şeyin olmadığını, sadece az veya çok anormal olduğumuzu söylüyor. yalom'un da artık ilaç yazmayı bıraktığını ama insanlara destek olma tutkusunu kaybetmediğini belirtiyor. yazar, yalom'un yanından dünyanın yükünü atmış gibi hafifleyerek ayrılan hastalarla ilgili anlatılarını samimi buluyor ve adamın seksen yaşından sonra bile bu şevkle yazmaya devam etmesini takdir ediyor. özetle yazar, yalom'un hayatını ve insan ruhuna olan yaklaşımını oldukça anlamlı ve huzurlu bulmuş.