ağaç

AI Özet: yazar, ağaçlar üzerine yazılan aşırı romantik ve duygusal yaklaşımlarla kafa buluyor. (bkz: debe) entrysindeki o naif anlatımları tek tek çürütmeye karar vermiş. mesela ağaçların kök kök el ele verip sessizce anlaştığına dair kısımları okuyunca, yazar hemen biyolojik gerçekleri masaya yatırıyor. diyor ki kardeşim, dünyada kaynaklar sınırlı, güneş ışığına ulaşmak için ağaçlar resmen birbirini eziyor. hatta ceviz ağaçlarının etrafa juglon diye bir madde salıp diğer bitkileri zehirlediğini anlatarak, bu "rekabetsiz yaşam" masalını yerle bir ediyor. (bkz: doğa kanunları) yaprak dökmenin bir "kaybetme dersi" olduğuyla ilgili kısımlarda ise iğne yapraklıları ve tayga ormanlarını hatırlatıp, bilgeliğin burada nereye gittiğini soruyor. ölen ağaçların döngüye katılması mevzusuna gelince, durumu tamamen biyokimyasal bir sürece bağlıyor; bakteriler ve mantarlar yokken ağaçların kömür olduğunu hatırlatarak romantizmi tamamen öldürüyor. özetle yazar diyor ki, doğayı insan gibi duygularla tanımlamaya çalışmak asıl saygısızlık. ağaçları oldukları gibi, yani biyolojik varlıklar olarak sevmek ve saygı duymak yeterli, üstüne bir de felsefe katıp sulu romantizmlere gerek yok.