haşhaşiler

AI Özet: yazar, hasan sabbah ve ekibinin selçuklular döneminde kurduğu o garip psikolojik terör düzenini anlatıyor. adamlar öyle bir ortam yaratmış ki, dönemin koca komutanları gece zırhla uyuyormuş, pazar yerinde yanındakinden şüphelenirmişsin. nizamülmülk zaten (bkz: siyasetname) kitabında bu arkadaşları devletin köküne sızan tehlikeli bir zehir olarak tanımlamış, bayağıdır dertlenmiş. işin en kafa karıştıran kısmı ise şu meşhur cennet mevzusu. marco polo'nun anlatımlarına göre hasan sabbah, gençleri uyuşturup meyvelerin, şarapların olduğu gizli bir bahçeye götürüyormuş. çocuklar orada bir cennet hayatı yaşayıp sonra uyanınca, şeyh ne derse "tamam abi" deyip ölüme gidiyormuş. yazar burada bernard lewis'e de değinerek bu cennet hikayelerinin aslında biraz abartı olabileceğini, asıl meselenin yarattıkları o sarsılmaz aidiyet duygusu olduğunu belirtiyor. tabii her şey toz pembe değil, yazar diyor ki her suikast tutmamış. (bkz: selahaddin eyyubi) mesela buna karşı iki kere hamle yapmışlar ama eyyubi'nin korumaları sayesinde fiyaskoyla sonuçlanmış. bazı sultanlara yapılan saldırılar da patlamış, yakalanan fedailer ibret olsun diye idam edilmiş. yani aslında yenilmez değillermiş ama bu başarısızlıkları bile korku yaymak için kullanmayı başarmışlar.