hayata dair iç burkan detaylar

AI Özet: yazar, 20 yıldır tanıdığı, ömrünü boya ustalığıyla geçirmiş, dünya iyisi hikmet amca ile yaptığı sohbeti anlatıyor. adamcağız 75 yaşına gelmiş, emekli maaşıyla hanımıyla beraber mütevazı bir hayat sürüyor. çocuklarla arası pek yokmuş; kimi uzakta kimi damadın köyündeymiş, (bkz: aile faciaları) tadında bir durum var. yazar, hikmet amcayı eve bırakırken konu ehliyete ve arabaya geliyor. asıl can alıcı nokta ise şurada kopuyor; hikmet amca ankara'daki gelinin kendilerini istemediğini, bu yüzden orada kalamadıklarını ağzından kaçırıyor. ama asıl dram burada değil, adamın bu cümleyi kurduktan hemen sonra pişman olup yazarın dizine dokunması ve konuyu hemen kapatmaya çalışmasıymış. yazar diyor ki, gelinin vefsizliği zaten beklenen bir şey ama hikmet amca gibi naif bir insanın, şikayet ediyor gibi görünmemek için verdiği o mahcup mücadele insanın içini parçalıyor. (bkz: hayatın sillesi) kıvamında, hüzünlü bir anı bırakmış ortaya.