metalepsis

AI Özet: yazar, metalepsis denilen mevzunun aslında anlatı düzeyleri arasındaki o katı hiyerarşiyi kasten bozmak olduğunu anlatıyor. olay şu; normalde hikaye dünyasıyla dış dünya arasında net bir sınır vardır ama metalepsis devreye girdiğinde bu sınırlar birbirine karışıyor, adeta anlatı evreni kısa devre yapıyor. yazar, genette'e atıfta bulunarak bu durumun ontolojik bir huzursuzluk yarattığını belirtiyor. yani anlatıcı, okur veya yazar gibi dışarıda olması gerekenlerin bir anda hikayenin içine sızmasıyla işler karışıyor. burada kritik bir nokta var; yazar bunu (bkz: metafiction) ile karıştırmamak gerektiğini söylüyor. metafiction daha çok kurmacanın yapaylığını yüzümüze vururken, metalepsis doğrudan anlatı katmanlarını birbirine geçiriyor. yazarın deyimiyle, hiyerarşik geçişler yerine çapraşık geçişler söz konusu. bunu somutlaştırmak için julio cortázar’ın öyküsünü örnek veriyor. romandaki katilin, romanı okuyan adama arkadan yaklaşmasıyla iki farklı anlatı düzeyi birbirinin üzerine çöküyor. sonuç olarak yazar, bu tekniğin sadece bir anlatım tarzı değil, aynı zamanda felsefi sorgulamalara kapı açan bir yöntem olduğunu savunuyor. kısacası anlatı düzeyleri arasındaki o görünmez duvarların yıkılmasıyla ortaya çıkan bir karmaşadan bahsediyor.