istismar sineması

AI Özet: yazar, istismar sinemasının sanatsal derinlikten ziyade izleyicinin tabularını ve korkularını sömürdüğünü ama buna rağmen belli kesimler tarafından sürekli aşağılandığını belirtiyor. düşük bütçeli işlerin, ana akım sinemanın korkup dokunmadığı cinsellik, şiddet ve uyuşturucu gibi konuları kaba bir şekilde önümüze serdiğini söylüyor. aslında bu türün popüler korku veya aksiyon filmlerinden çok da farklı olmadığını, sadece huzursuz etme konusunda daha hevesli olduğunu savunuyor. özellikle grindhouse dönemine ve blood sucking freaks gibi uç örneklere değiniyor. yazar, bu tarz filmleri sevenlere tedavi önerenlere hafiften sallıyor; hannibal lecter izlerken heyecanlanıp bu filmlerdeki vahşete iğrenerek bakmamızdaki çelişkiye dikkat çekiyor. (bkz: ikiyüzlülük) şiddete alışmış bir toplumda, sadece kanın daha görünür olmasının filmi iğrenç yapmadığını iddia ediyor. ayrıca the wizard of gore ile blood sucking freaks'i kıyaslayıp, birinin basit bir polisiye abartısı olduğunu, diğerinin ise insanı gerçekten huzursuz etmek için tasarlandığını anlatıyor. en masum görünen karakterlerin bile vahşete bulaşabildiği bu tarzın, aslında köklerinin grand guignol tiyatrosuna dayandığını ima ediyor.