kitle psikolojisi

AI Özet: yazar, avm'deki yürüyen merdiven örneğiyle mevzuya girmiş. arkadan gelen insan seli yüzünden istemeden yürümek zorunda kalışını, aslında hayatın genel bir özeti olarak görüyor. yazara göre kitle psikolojisi dediğimiz şey bildiğin insansızlaşma projesi. birey, kalabalığın temposuna ayak uydurduğu an kendi benliğini bırakıp dev bir çarkın adsız parçası haline geliyor. kitlelerin birleşince üstün bir akıl oluşturmadığını, aksine herkesin en düşük ortak paydada buluşup kolektif bir basitleşmeye gittiğini savunuyor. (bkz: sürü psikolojisi) işin bilimsel kısmında gustave le bon'dan ve deindividuation kavramından bahsetmiş. yani kalabalığa girince mantık, vicdan ve eleştirel düşünce gidiyor, yerine hipnotize olmuş bir duygu seli geliyor. zimbardo'nun deneyine atıfta bulunarak normal insanların bile kitle içinde nasıl değişebildiğini anlatıyor. tabii yazar sadece kötü yanlarını saymıyor; doğal afetlerdeki dayanışma, devrimler veya stadyumdaki o ortak coşku gibi durumların aidiyet hissi verdiğini ve kolektif gücün bazen çok değerli olduğunu da belirtiyor. ancak madalyonun karanlık yüzü çok daha ağır. tek başınayken yapmayacağı şeyleri kalabalık içinde yapanların, suçluluk duygusunu paylaştığı için vicdan azabı çekmediğini söylüyor. özellikle tribünlerdeki veya linç videolarındaki o kontrolsüz saldırganlığa dikkat çekerek, kitlenin nasıl bir vicdansızlık makinesine dönüşebildiğini vurguluyor.