erdal özyağcılar

AI Özet: yazar, erdal özyağcılar'ı çok sevdiğini ve kendisinin şener şen ile şevket altuğ'dan sonra en çok yönlü üçüncü oyuncu olduğunu savunuyor. adamın yeteneği tartışılmaz ama yazarın canını sıkan nokta, bu kadar kaliteli bir ismin 50 yaşına kadar yeterince değerlendirilmemiş olması. (bkz: talihsizlik) adam 60'ların sonunda birkaç küçük rol almış, sonra 1977'ye kadar ortadan kaybolmuş. çöpçüler kralı ile geri döndüğünde ise öyle bir etki yaratmış ki, sanki yıllardır her filmde varmış gibi bir hava oluşmuş. yazar buna tam bir mandela etkisi diyor. asıl şaşırtıcı olan ise kibar feyzo ve sultan gibi işlerden sonra 1979-1984 arası neredeyse hiç görünmemesi. sadece seni seviyorum filminde oynamış, geri kalanında ses sanatçılığı yapmış. yazar burada isyan ediyor; natuk baytan'ın kemal sunal ile uçurduğu o altın çağda, erdal özyağcılar gibi her role girebilecek, arıza karakterleri veya üçkağıtçıları cuk diye oynayacak bir adamın nasıl olup da rejisörlerin radarına girmediğini sorguluyor. korkusuz korkak'taki müdürden ayı abbas'a kadar her şeyi oynayabileceğini, mülayim sert hariç her karakterin altından kalkabileceğini belirtiyor. kısacası yazar, adamın yeteneğinin çok önceden fark edilmemesine ve sektörün bu cevheri geç keşfetmesine hafiften sitem ediyor.