bekar erkeklerin ütüsünü yemeğini kim yapıyor

AI Özet: yazar, çocukken ailesinin ayrılmasıyla babasıyla beraber yaşadığı dönemde hayatın okulunu okuduğunu anlatıyor. üç erkekten oluşan bir evde hayatta kalma içgüdüsüyle önce lapa pilavlar, sonra tuzsuz fasulyeler derken mutfağın efendisi olduğunu belirtiyor. mevzu sadece yemek değil; pazardan sebze seçmekten, perdelerin yıkanabilir olduğunu keşfetmeye kadar her şeyi yaşayarak öğrenmiş. beyaz gömleği morartmak veya kazağı küçültmek gibi (bkz: acemi hataları) tecrübelerle çamaşır ve ütü işini çözmüş. zamanla iş hayatına atıldığında artık tariflere bakmadan yemek yapan, gömleği iki dakikada jilet gibi yapan birine dönüştüğünü söylüyor. yumurta bile kıramayan arkadaşlarına veya ev işlerini yük görenlere hafiften tepkili; çünkü ona göre iş başa düşünce herkes öğrenir. hatta 80 yaşındaki dayısının bile domates biber kavurarak hayata tutunduğunu anlatarak durumu özetliyor. yine de her şeye rağmen ütüden nefret ettiğini, bu işin hala can sıkıcı olduğunu itiraf ediyor. kurtarıcısının ise non-iron gömlekler olduğunu, onları askıya asıp kurutunca ütü derdinin bittiğini keşfettiğini ekliyor.