eternal sunshine of the spotless mind

farklı katmanları olan bir film. ilki tabii ki joel ve clementine arasındaki ilişkiyi anlatıyor. ayrılık acısından sonra yaşanılanları unutmak, acıdan hemen kurtulmak için doğru bir yöntem midir? ya o çekeceğimiz ayrılık acısı sonrası yaşanmışlıklardan aldığımız derslerin bize kazandırdıkları daha değerli değil midir? sonraki ilişkilerde olası acıların önüne de bazen eski acılarımız sayesinde geçemez miyiz?bir diğer soru da, her şeyi sildirdikten sonra, tekrar onunla karşılaştığımızda ilkindeki gibi etkilendik. hatta bu karşılıklı oldu. iki kişi de sonunun ayrılık olduğunu, birbirlerinden nefret edeceklerini bile bile tekrar o ilişkiye başlarlar mı? işte orda mantıktan öte duygular işin...