felsefe

AI Özet: yazar, felsefenin amacının hakikate ulaşmak olduğunu söyleyenlerin, hakikatle yüzleşmekten kaçtığını düşünüyor. ona göre bazı kişiler, kendi ideolojik duruşlarını "nesnel gerçeklik" diye ambalajlayıp eleştiriden uzak tutmaya çalışıyor. "merve yoldaş" diye bahsettiği birinin bu "nesnel gerçeklik" tanımını sorgulamak gerektiğini belirtiyor, çünkü felsefenin temelinde kavramları sorgulamak var. yazar, bu tür sorular sorulduğunda, iddia edilen "nesnel gerçeklik" yapısının çökeceğini öne sürüyor. yazara göre, "merve yoldaş"ın savunduğu bu "nesnel gerçeklik"in içini kazıdığınızda, piyasa ilişkilerinin doğal kabul edilmesi, mülkiyet düzeninin değişmez bir yasa gibi sunulması ve kapitalist eşitsizliğin tartışma dışı bir olgu gibi gösterilmesi gibi durumlarla karşılaşılıyor. yani burada hakikat değil, statükonun hakikat gibi sunulmaya çalışıldığı iddia ediliyor. entry'nin en trajikomik kısmının, solu postmodernizmle suçlama meselesi olduğunu belirtiyor yazar. bu suçlamanın bilgisizlikten kaynaklandığını düşünüyor. marksizmin, en temel sol felsefe olarak, tarihin en katı nesnelcilik iddialarından birini taşıdığını söylüyor. tarihsel materyalizmin, "nesnel gerçeklik var ve o gerçeklik maddi üretim ilişkilerinde, sınıf çatışmalarında, emek sömürüsünde yatar" diyen bir felsefe olduğunu ekliyor. marx'ın kapital'i yazarken, değer teorisini, artı değer sömürüsünü ve sermaye birikiminin yasalarını bir fizikçi titizliğiyle ortaya koyduğunu vurguluyor. yazar, sol felsefenin postmodernistler gibi "hakikat görecelidir" demediğini, tam tersine "hakikat o kadar nesneldir ki onu görmek istemeyenler ideolojik bir sis perdesi örerler" dediğini ve bu sis perdesine "burjuva ideolojisi" adını verdiğini belirtiyor. bu geleneği postmodernizmle suçlayan birinin ya bu gelenekten habersiz olduğunu ya da haberdar olup bilinçli bir çarpıtma yaptığını, ikisinin de kötü olduğunu ifade ediyor. fredric jameson'ın kırk yıl önce postmodernizmi "geç kapitalizmin kültürel mantığı" olarak tanımladığını hatırlatıyor (bkz: postmodernizm/geç kapitalizmin kültürel mantığı). jameson'ın vardığı sonucun, "merve yoldaş"ın hoşuna gitmeyecek türden olduğunu belirtiyor. yazar, hakikatin parçalanması, büyük anlatıların çökmesi, her şeyin bir simülasyona dönüşmesi gibi postmodern belirtilerin, bizzat serbest piyasa kapitalizminin, tüketim toplumunun ve meta fetişizminin eseri olduğunu savunuyor. postmodernizmin solun icadı olmadığını, tam tersine "merve yoldaş"ın savunduğu, her şeyi metalaştıran, her değeri piyasa değerine indirgeyen ve her anlamı reklam sloganına çeviren sistemin kaçınılmaz kültürel sonucu olduğunu iddia ediyor.