ahmet hamdi tanpınar

AI Özet: yazar diyor ki ahmet hamdi tanpınar'ın şiirleri çok güzeldir, özellikle "eşik" şiiri roman gibi diye tanımlanıyor. bu şiir, yazarın kendi eşiğini arayan bir şiir, insan kendine denk geldiği yer değil mi? üstat diliyle söyleyeyim, ne tam içindesin ne dışında, bir eşik hali işte. yazar, ahmet kutsi tecer'e yazdığı mektupta "eşik"in sürecini anlatırken, peyami safa'nın bazı mısraları yayımladığını söyleyerek "evvela yanlış, sonra da doğru neşretti, bilmem nasıl buldun?" der. şiirde geçen güllerin kanayan bekâretinde mısraının, yayımlanmamış "melek" şiirindeki mısraların beyaz bekâretinde mısraından geldiğini yazmış. bu mısra üzerinde farklı şekiller denemiş, "mısraların ürkek bekâretinde" gibi değişiklikler önerir. yazar, kendi metnine de mesafe koyarak "ikinci kıta dolmadır, ne sen, ne ben, ne dostlar yutar, yalnız birinci mısraı seviyorum" diyor. "görüyorsun, tam bir çıkmaz içindeyim, ne halt edeceğimi bilmiyorum" ifadesini kullanarak yazma sürecini anlatıyor. "kari ona sen acı, kutsi bana sen acı" diye yazıyor. ahmet hamdi tanpınar'ın kendi sözlerinden de anlaşıldığı gibi, bu şiir bitmiş bir metinden çok, yazılırken kendini arayan bir eşik hâlidir. belki de bu yüzden "eşik". yazıldıkça değişen, değiştirilen bir yolculuk gibi. şairin iki ayrı eşik şiiri vardır, bu, uzun ve daha derin olanıdır. bu yekpare akış, durgun, derinden, her aynada yalnız kendi görünen, bu yüz ve şifasız hüznü, eşyanın kendi cevherinde mahpus bir anında, ağzıttığı dünya hep yaprak yaprak, dalgın, unutulmuş sesleri uzak, bir