nelyubov

AI Özet: yazar, nelyubov filminin gerçekçiliğinin insanı tokatladığını ve özellikle mutsuz ailelerde büyüyenler için çok ağır geldiğini söylüyor. yönetmenin tarkovsky etkisindeki açılış sahnesinin filmle ilgili çok fazla ipucu verdiğini belirtiyor. olay örgüsüne gelecek olursak; anne ve babanın çocuklarına karşı olan korkunç duyarsızlıkları yazarın canını sıkmış. anne çocuğundan tiksinirken, babanın da çocuğun kaybolmasını pek önemsememesi, hatta durumu sadece can sıkıcı bir detay olarak görmeleri üzerine durmuş. yazar diyor ki, bu ikili için çocuğun kaybolması aslında yeni hayatlarına adapte olmak için bir fırsat olmuş. pişmanlık maskesi altında aslında bir rahatlama yaşadıklarını, çocuğun yokluğunun onlara vicdani bir tatmin sağladığını düşünüyor. (bkz: toksik ebeveyn) filmin en vurucu anının, boş odadan görünen mutlu aile tabloları olduğunu vurguluyor. yazarın teorisine göre çocuk ölmemiş, sadece bu berbat ortamdan kendi isteğiyle gitmiş. filmin sonundaki kurdele detayının da buna kanıt olduğunu savunuyor. ayrıca film kendisinde eski bir evden kaçma planını hatırlatmış, antalya biletini alıp geri döndüğü o tedirgin anları anımsatmış. özetle, izlenmesi gereken ama insanı duygusal olarak yıpratan bir yapım olduğunu söylüyor.