şehir

AI Özet: yazar diyor ki şehrin o cafcaflı, kalabalık caddeleri tam bir vakit kaybı. onun yerine ara sokaklardaki plastik saksılı çiçekler ve o daracık kaldırımlar çok daha çekici geliyor. meydanlar ise yazar için tam bir boşluk hissi, (bkz: anlamsızlık) abidesi; sadece miting alanı gibi duran, ruhsuz yerler. ilginç olan şu ki, her şehrin mezarlığını seviyor. orada insanların yan yana sükunetle yatması, hayat boyu birbirine dar gelenlerin sonunda omuz omuza vermesi ona huzur veriyor. avm ve pazar gibi yerleri ise piranha dolu bulanık sulara benzetmiş, yani ortamın toksikliğinden nefret ediyor. şehri keşfetmenin tek yolu yürümek, en fazla bisiklet binmek olduğunu savunuyor. arabayla gezenleri ise sadece trafik ve üst geçit gördükleri için bahtsız buluyor. kısacası yazar, şehrin gerçek güzelliklerinin ancak yürüyerek, rastlantılarla veya yaşlılarla sohbet ederek bulunabileceğini belirtiyor. (bkz: flaneur) tadında bir yaklaşım.