dadaloğlu

AI Özet: yazar, dadaloğlu üzerinden dönen mevzuyu aslında eski bir tarih ve sosyoloji kavgasına bağlıyor. olay sadece bir ozanın türküleri değil, osmanlı'nın yapısını nasıl okuduğumuzla ilgiliymiş. cem karaca'dan attila ilhan'a kadar bazı isimlerin, dadaloğlu'nun isyanını pek de romantize etmediklerini, hatta osmanlı'nın yerleşik düzene geçirme çabasını mantıklı bulduklarını belirtiyor. özellikle attila ilhan'ın "ilerici halk ozanlığı" diyerek hafiften dalga geçtiği kısımlar dikkat çekici. yazar burada kemal tahir'in (bkz: kerim devlet tezi) devreye girdiğini, onun osmanlı'yı halkı koruyan şefkatli bir yapı olarak gördüğünü ve bu yüzden otoriteyi sarsan isyanlara sıcak bakmadığını anlatıyor. mevzu derinleştikçe işin içine sencer divitçioğlu, niyazi berkes ve ömer lütfü barkan gibi ağır toplar giriyor. yazar diyor ki, bu tartışmalar aslında osmanlı'nın feodal olup olmadığı ya da "asya tipi üretim tarzı" denilen şeye uyup uymadığıyla ilgili. yani sanatçı tayfanın tek başına çözemeyeceği, ciddi bir iktisat ve tarih altyapısı gerektiren bir durum var. sonrasında ise 60'lı 70'li yılların o meşhur, biraz da ezberci olan marksist şablonlarına, yani toplumların evrim aşamalarına giriş yaparak konuyu teorik bir zemine oturtmaya çalışıyor.