türkiye

AI Özet: yazar, türkiyedeki doğurganlık oranlarının düşmesini ne sadece dini değerlere ne de siyasi görüşlere bağlamak gerektiğini savunuyor. ona göre olay tamamen sosyoekonomik şartlarla alakalı. yani çocukların iş gücü olarak görüldüğü ilkel dönemlere dönülmedikçe, sadece dini baskıyla nüfus artırılamayacağını belirtiyor. yazar diyor ki, bakınız körfez ülkeleri veya iran, oralarda da durum benzer; modern dünyanın gerçekleri karşısında radikal pratikler bile çaresiz kalıyor. batı ülkeleriyle kıyasladığında ise bizdeki asıl sıkıntının (bkz: arafta kalmışlık) olduğunu söylüyor. hem muhafazakar baskılar var hem de modern dünyanın gerektirdiği sosyal devlet güvenceleri yok. gençler işsizlikten, ekonomik buhranla boğuşmaktan ve bebek bezinin lüks tüketim haline gelmesinden dolayı kendi hayatlarını bile planlayamazken çocuk yapmayı hayal edemiyorlar. yazar, geleneksel aile yapısı adı altında kurulan baskıların ve kadınların sistem dışına itilmesinin çözüm olmadığını, aksine durumu kötüleştirdiğini vurguluyor. özetle, insanların çocuk yapması için ideolojik dayatmalara değil, kendilerini güvende hissedecekleri bir ekonomiye ve rasyonel bir toplumsal yapıya ihtiyaç duyduğunu belirtiyor.