zafer dilek

AI Özet: yazar diyor ki zafer dilek aslında türk müziğinin en baş köşesinde olması gereken ama maalesef kendi evinde yabancı kalmış bir dev. adam 1973-79 arası öyle bir performans koymuş ki, 4 albümle müzik tarihinin en verimli dönemlerinden birini yaşamış. çoğu müzisyen bir yerden sonra (bkz: saçmalamak) moduna girip kaliteyi düşürürken, bu adam zirvede bırakıp sahnenin arkasına çekilmiş. yazarın canını sıkan nokta ise bu dehayı yeşilçam'ın hızlı tüketim çarkında harcamış olmamız. adamın besteleri, daha ünlü isimler üzerinden pazarlansın diye kendi adıyla çıkmamış, yani resmen görünmez yapılmış. yazar, zafer dilek'in teknik kapasitesini barış manço'nun vizyonu ve erkin koray'ın sertliğinin bir karışımı olarak tanımlıyor. bugün dünyadaki bazı ecnebilerin peşinde olduğu sound'u bu adam 50 yıl önce yapmışken, bizimkilerin onu sadece oyun havası çalan gitarist sanması tam bir trajedi. sezen aksu'dan ajda pekkan'a kadar herkese dokunmuş ama karşılığında sadece vefasızlık görmüş. yazar özellikle 70'lerdeki oyun havaları albümünün aslında bir (bkz: anatolian funk) manifestosu olduğunu, pink floyd tadındaki wah-wah pedalı kullanımıyla konservatuvar mezunlarının bile yapamayacağı manevralar yaptığını belirtiyor. kısacası adam tam bir cevhermiş ama biz yine eğlence müziği etiketiyle geçiştirmişiz.