tutku

insanın kaçamadığı duygu. varoluşa indiğinde adına aşk diyormuşuz belki de. tutku nasıl dönüşür aşka acaba? galiba yazgı olduğunda diyor son okuduğum aynı isimdeki roman. “derler ki aşk insanı köleleştirir, tutku şeytanın ta kendisidir. aşk yüzünden yitip giden ne çok insan vardır…” da diyor. insanın hem yitip gittiği hem de yaşamının yönüne kavuştuğu bir şeydir belki de ikisi de. adına yakışan bir roman jeanette winterson'ın tutkusu. içine sokmakla kalmadı birkaç damla (kimi kandırıyorum, bir sürü) gözyaşını da saldı etrafa. hissetmiş bu kadın bu romanı yazarken. ötesi yok. roman boyu galiba ne çok zaman tutkunun, aşkın büyük duyguların insanın hayattaki eylemlerini belirlediğini gördü...