min kamp

spoiler"..bedeni, ki geçen süre içinde cildi daha da koyulaşmış olmalıydı, bir gün önce beni darmadağın eden duygulardan hiçbirini uyandırmadı. gördüğüm artık cansız haliydi. yani bir zamanlar babam olan kişinin üstünde yattığı sedyeyle, ya da sedyenin durduğu yer ile, , ya da pencerenin altındaki prizle, ya da hemen yanı başındaki lambaya uzanan kabloyla arasında bir fark yoktu. zira insan dediğin dünyanın yalnızca canlılarda değil, cansız nesnelerde de tekrar tekrar ürettiği birçok formdan biridir; kuma, taşa ve suya çizilidir. ve hayatın her zaman en önemli bölümü olarak algıladığım kasvetli, boğucu ölüm, su sızdıran bir borudan, rüzgarda çıtırdayan bir daldan, askıdan kayıp yere düş...