boşanmak vs boşanmamak

AI Özet: yazar, arkadaşı tuna ile yaptığı sohbet üzerinden boşanma meselesine giriyor. tuna'ya görücü gelecekmiş, mevzu oradan açılmış. yazar diyor ki ben artık kimsenin kahrını çekemem, 11 yıldır kendi düzenini kurmuş bir kere. tabii süreç toz pembe değil; işsizlik, parasızlık ve bitmek bilmeyen çalışma saatleri derken bayağı yıpranmış. (bkz: hayatla imtihan) ama asıl can alıcı nokta şu; boşanmasaydı muhtemelen delirirdi. yaşadığı zorluklar, o evliliğin içinde hissedeceği mutsuzluğun ve korkaklığın yanında hafif kalırmış. yani olmayan şeyleri varmış gibi göstermeye çalışırken ömrü çürütmektense, mücadele etmeyi ve kendini var etmeyi seçmiş. özgürlüğün tadını almış, artık geri dönüşü yok. genel olarak boşanmayı bir tavsiye olarak değil, kendi hayatındaki karşılığıyla anlatıyor. hayatın bizi mutlu etme garantisi yok ama tüm ömrü mutsuz geçirmek zorunda da değiliz diyor. (bkz: özgürlük)